مواد و ساختار پدهای آبشستگی

پدهای آبشستگی عمدتاً از یک بستر فیبری و مواد ساینده تشکیل شده است. بستر برای لنت های آبشستگی صنعتی معمولاً از الیاف نایلون است. دانه‌های ساینده-مانند اکسید آلومینیوم، کاربید سیلیکون، کوراندوم سرامیکی، یا الماس-با استفاده از چسب‌ها به این بستر چسبانده می‌شوند تا یک ساختار مشبک سه بعدی- را تشکیل دهند. این طرح به لنت ها ویژگی هایی مانند سایش الاستیک، مقاومت در برابر گرفتگی، مقاومت در برابر آب و روغن و ویژگی های خود تیز شوندگی می دهد.

در میان لنت‌های تمیزکننده خانگی، آنهایی که از اسفنج مصنوعی ساخته شده‌اند، عمدتاً از پلی اورتان یا ملامین{0}}کوپلیمرهای فرمالدئید تشکیل شده‌اند. ساختار داخلی آنها دارای پایه‌های میکرو-در یک ماتریس متخلخل و لانه زنبوری{3}}در هم تنیده شده است که قابلیت جذب قوی و نیروی اصطکاک را ارائه می‌کند. بالشتک‌های سنباده حاوی ساینده‌های سنباده با چگالی بالا-و برای زدودن زنگ‌زدگی سنگین طراحی شده‌اند. پدهای تمیزکننده ساخته شده از مواد طبیعی-از جمله اسفنج چوب طبیعی، الیاف سیزال و لوفا-با تجزیه پذیری زیستی و عدم وجود افزودنی های شیمیایی مشخص می شوند.

از آنجایی که بالشتک های اسفنجی مصنوعی در حین استفاده دچار سایش می شوند، ساختار میکرو{0}}استرات آنها مستعد شکستگی است و مقادیر قابل توجهی از الیاف میکروپلاستیک را آزاد می کند. مطالعات تأیید کرده اند که تقریباً 6.5 میلیون الیاف را می توان به ازای هر گرم ماده فرسوده آزاد کرد. علاوه بر این، برخی از پدهای اسفنجی مصنوعی پایین ممکن است فرمالدئید باقیمانده را از فرآیند تولید حفظ کنند و خطر بالقوه بیش از حد ایمنی را به همراه داشته باشد. در نهایت، ساختار متخلخل پدهای آبشستگی تمایل به به دام انداختن بقایای مواد غذایی و رطوبت دارد و در نتیجه به محلی برای رشد باکتری ها تبدیل می شود.